این سازمان با چهار هدف تاسیس شد :۱ انگیزه ی انسانی : یافتن راه حلی برای شرایط دردناک کارگران.۲ انگیزه ی سیاسی : جلوگیری از وقوع انقلاب.۳ جنبه ی اقتصادی: عدم تدوین قوانین کار در هر کشوری مانع تحقق تلاش های ملت می شود که خواهان بهبود وضعیت کارگران هستند .۴ نقش فعال و موثر کارگران در صحنه ی نبرد .

ودر سال ۱۹۴۴در بیانیه ی فیلا دلفیا اهداف سازمان بین المللی کار دوباره تصدیق شد و چند اصول حیاتی هم بیان شد که عبارتند از: ۱ کارگر کالا نیست.۲ آزادی بیان و انجمن برای بشریت ضروری است .۳ فقر در هر کجا خطری است برای خوشبختی ۴ تمامی افراد بشر فارغ از نژاد و عقیده باید از امنیت اقتصادی و فرصت های برابر برای نیل به رفاه مادی و رشد معنوی با حفظ آزادی انسانی بر خوردار باشند.

سوال دیگر این است که آیا تا کنون کتاب قانون کار و بیمه ی بیکاری را ورق زده اید؟

ابتدا بنده موادی از این قانون را به صورت خلاصه بیان می کنم:

ماده ی ۴۷:به منظور ایجاد انگیزه برای تولید بیشتر و کیفیت بهتر و... طرفین دریافت و پرداخت پاداش افزایش تولید را منعقد می نمایند .

ماده ی ۵۹:در شرایط عادی ارجاع کار اضافی به کارگر با شرایط ذیل است :۱ موافقت کار گر ۲ پرداخت ۴۰ درصد اضافه بر مزد.

ماده ی ۶۵: مرخصی سالیانه ی کارگرانی که به کار سخت می پردازند ۵هفته است.

ماده ی ۹۱: کارفرمایان مکلفند برای تامین حفاظت و سلامت و بهداشت کارگران در محیط کار وسایل لازم را تهیه  نمایند و استفاده از آنها را آموزش دهند .

ماده ی ۱۵۴: کلیه کارفرمایان موظفند محل مناسب برای ورزش کارگران ایجاد نمایند.

یک داستان :

یک کارخانه ی مواد اولیه ی پلیمری در حومه ی تهران در یکی از بد ترین مناطق تهران است که البته اکثر کارگران کارخانه در همین منطقه زندگی می کنند . خودتان حدس بزنید که چه وضعیتی دارند.

کارخانه ی گفته شده دارای این ویژگی ها است:

۱ ابتدا کارگران کلاه ایمنی و لباس و دستکش مخصوص نداشتند که البته با ممارست مسوول فنی تامین شد.

۲ کارخانه ایمنی لازم را ندارد برای مثال کپسول آتش نشانی به مقدار لازم نیست با وجود تذکرات مسوول فنی.

۳ اگر تولید افزایش یابد پاداش که نمی دهند هیچ حقوق را هم دیر پرداخت می کنند.یعنی کارگران حقوقشان را درست دریافت نمی کنند چه رسد به مزایا.

 ۴شرایط لازم برای استراحت کارگر نیست

خوب بنده دیگر ماده ی ۱۵۴ را مطرح نمی کنم که وضعیت مشخص است.

آیا در این حالت کارگر واقعا کالا نیست و یا حتی برده؟

سوال من این است که نهادی وجود ندارد که حقوق این افراد را رسیدگی کند؟

آیا کارگران فقط تکلیف دارند و حقی ندارند ؟

چه کسی قوانین مذکور را اجرا میکند؟  

اطلاعات بیشتر در مورد سازمان بین المللی کار  www.ilo.org