گفت رفته بودم شبان شوم که غفلت شبان را خالص تر دیدم تا غفلت موسا

البته شاید وظیفه من نوشتن مطالبی در رابطه با مسائل فلسفه حقوق باشه اما برای اولین ورودم به عنوان نویسنده وبلاگ دوست دارم خودمونی و البته راحت با همه دوستان صحبت کنم .احتمالش زیاده که گفته شه مطلب حقوقی نیست و... اما بگذارید گلوی من سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش و او یکریز دم گرم و چموشش را در گلویم سخت بفشارد و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد بدین سان بشکند هر دم سکوت مرگبارم را. دوستان عزیزم تا به حال چند بار به خوشبختیاندیشیدم بیش از هزاران بار به دنبال دلیلی هر چند واهی، حتی اگر سایه روشنی از دروغ در آن بوده خواستم تا به خود تلقین کنم خوشبختم و بدین سان عظمت شادی زندگی خود را در دنیای کوچک خود جشن بگیرم و خود را اماده کنم برای لحظاتی که گرفتار خلا می شوم ، مانند چاهی از درون تهی خالی می شوم انگار و بعد سخت به دنبال حقیقت زندگی باز هم در جستجوی  دلیلی برای هستی خویش.می گویند فلسفه با حیرت در برابر هستی اغاز  شده است اما من احساس می کنم همین خلا همین احساس گاه و بیگاه تهی بودن که غمی اندوه بر جان وتن این خرد بزرگ سرریز میکند ما را بر آن می دارد تا به دنبال دلیلی برای خوشبختی، شادی  را که جان مایه زندگی است در یابیم. جرمی بنتام تئوری خود درباره حقوق را به طور بنیادین با انچه که وی ان ها را الزامات و مقتضیاتسود ولذت می دانست ،شکل داده است. نه قصد ندارم در مورد بنتام و تئوری حقوق طبیعی و اثبات گرایی حقوقی صحبت کنم. خواستم بگویم که به نظر من ادمی زیرک و دقیق بود. از  زمانی که به عنوان دانشجوی حقوققدم در کوچه پس کوچه های شهر خود ،خانه خود و خلوتگاه خود گذاشته ایم چند بار آرزو کرده ایم پا به پای کودکی که بادبادک خود را همچون گنجی عظیم با لذتی تمام در اسمان پرواز میدهد تمام آن چه اموخته ایم را همه ان استدلال ها و همه ان متون قانونی تلنبار شده بر کوله بار ذهنمان را بادبادکی سازیم در اسمان زندگی و لذت ،شادی وخوشبختی را رهاورد انتهای این مسیری که رو به انتهاست نسازیم. غرق در تلاش باشید برای فهم بهتر مطالب برای داشتن تخصص بالا و... اما غرق در رنج هرگز غرق در اندوه هرگز .فراموش نکینم که حقوق را به عنوان فن و یا حتی علم بیاموزیم برای بیشتر لذت بردن از زندگی.