دانشگاه چه طور بود؟چه طور باید باشد؟و....

این سوالاتی است که باید به آن پاسخ بدهیم و به نظر من مناسب ترین سوالات در پایان ترم نخست است.

۱.دانشگاه دید گاه ها و نظرات مرا نسبت به بعضی از مسائل عوض کرد. مثلا من تا پیش از ورود به دانشگاه جدیت و فعالیتی که در حال حاضر از خواهران می بینم را بعید می دانستم.

۲.نظری داشتم راجع به یادداشت خانم انصاری:به نظر من توانایی ما در تغییر دانشگاه هم با توجه به ساختارهای فعلی کم است چه رسد به ساختن آن.به قول دکتر نیک پی در چند درصد از تصمیم گیری های دانشگاه نظر ما پرسیده می شود؟نهایت اینکه نظر خواهی از شما بشود و شما هم نمره ای به استادی بدهید.

۳.اما این به معنای انفعال نیست.ما به جای اینکه به فکر ساختن دانشگاه باشیم باید به فکرساختن خودمان باشیم.حالا فکر می کنم دانشگاه محمل مناسبی برای ساختن خود است.می توان از دانشگاه برای ساختن خود استفاده کرد نه اینکه هدف خودمان را ساختن دانشگاه بگذاریم.

۴.اما چگونه خود را بسازیم؟با درس خواندن؟با فعالیت هایی چون انجمن اسلامی وبسیج؟با شرکت در همایش ها؟ همه اینها؟

ملاک خودمان را باید علم قرار دهیم.هرجا علم است به دنبال آن باشیم.تهران یا شهر دیگر.دانشگاه خودمان یا جای دیگر.حتی اگر در انجمن و بسیج چیزی به عنوان علم است.

۵.پس دیگر به دنبال فعالیت فوق برنامه نیاشیم؟پاسخ منفی است.اما توضیح در خود سوال نهفته است.اگر واقعا برنامه ای وجود دارد باید فعالیت فوق برنامه ای هم باشد.کسی که برنامه ندارد  تفاوت بین برنامه وفوق آن را هم نمی فهمد وهمه را با هم مخلوط می کند که نه شیرین است ونه دوای دردی است.

۶.آیا در دانشگاه سیاسی باشیم؟بله.اما باید دانست که دانشجوی سیاسی باید سیاست دانشجویی هم داشته باشد.نردبانی نشود برای هر دست و پا شکسته ای که از او بالا برود.مستقل باشد و اندیشمند و سیاستمدار

۷.اما یکی از راه های خود را ساختن در دانشگاه ما دادنامه است.انجمنی که هدفش را علم قرار داد واکنون به نقطه مناسبی رسیده است.انجمن دو ماهه گمنام با حدود ۱۰ عضو وبدون هیچ فعالیت تبلیغی که:

۷.۱ اکنون دو جلسه پر محتوا در باره ی حقوق خصوصی برگزار کرده است و به اعضایش این فرصت را داده که حرفهای جدید تر و بیشتری درباره ی موضوعات حقوقی بشنوند.

۷.۲ وبلاگش به حدود ۵۰۰ بازدید کننده نزدیک می شود وتا به حال از ۵ کشور دنیا(ایران،ترکیه،سوئد،کانادا،ایالات متحده) بازدید کننده داشته است.

دادنامه را نگه داریم.دادنامه ای باشیم وحواسمان باشد:

آنان که خود راساختند،ابتدا خود را خراب کردند.