در اینکه ما عالم سیاسی نیستیم شکی نیست اما همه ما بدون انکار سیاسی هستیم از آن جهت که در تعیین سرنوشت جمعی مان اراده مند و حتی موظف هستیم این اخبار از دانشگاه های بهشتی و امیر کبیر هم جهت آگاهی است شاید جنبشی در جرات های یخ زده ایجاد کند!!

این 18 نفر دانشجوی پلی تکنیک که اکنون و حتی سال نو در زندان هستند و سازمان ملل وضع سلامتی آنان را وخیم اعلام کرده و با این حال احدی از رجال هم به این هشدارها توجهی ندارد و به شکنجه ها ادامه میدهد,نه تنها به خاطر خود بلکه به خاطر ما نیز قیام کردند علیه ظلم و عوام فریبی فریاد بر آوردند و صدایشان را در راه "مایی" دادند که هم شامل خودشان است هم شامل من و تو به عنوان ایرانی.
 حال کنار کشیدن خود و شادی بدون آنانی که چندین هفته در انفرادی هستند در ایام نوروز و با دیدن صحنه برخورد وحشیانه نیروهای امنیتی با خانواده های منتظر و نگران این فرزندان در لحظه های سال تحویل (آن هم از نزدیک) چگونه امکان پذیر است؟

اینها هم هم ردیفان ما,نخبگان ما,و همانند برادران ما هستند من در عجبم که شما که دانشجوی حقوقید چگونه علیه ظلمی این چنین آشکار تاب می آورید؟

پیرو کدام امام و مذهب ترس و سکوت در برابر ظلم را جایز می شمارد؟شانه خالی کردن به هر بهانه ای و گفتن این سخن که هدف یا وظیفه ما سیاست نیست در نظر من بسیار بی معنی جلوه می کند و تقاضا دارم که لطفا این بار از سانسور یا حذف نوشته من به عنوان عضوی از خود شما و عضوی از همین گروه خودداری کنید.

در آخر بد نیست بگویم: نیازی به نگرانی نیست ما نیز در سایه ایمن پروردگار و بندگان ظلم ستیزش هستیم ...