تبليغاتX
دادنامه - ورزش و حقوق بین الملل

88/02/14

ورزش و حقوق بین الملل

چند شب پیش در حالی که از دانشگاه به سمت منزل می آمدم در اتوبوس و از رادیوی آن نکته ی جالبی را شنیدم.نکته این بود که ظاهرا یک ورزشکار ایرانی برای بار دوم از مواد نیروزا استفاده کرده بود و کمیته ی مبارزه با دوپینگ ایران او را به 2 سال محرومیت محکوم کرده بود.[از اینجا به بعد را خوب توجه کنید] سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ رای صادره را متناسب ندیده بود و کارشناس رادیویی پیش بینی می کرد که رای تغییر خواهد کرد.

دقت کردید؟ ما در محدوده ی مرز های خود با یک جرم بر طبق قوانین بین المللی برخورد می کنیم و یک سازمان غیر دولتی بین المللی ما را به صدور حکمی متناسب تر با قانون فرا می خواند.(بلکه الزام می کند)

یا مثلا در ماجرای تعلیق فدراسیون فوتبال هم این صحنه ها را دیدیم.جایی که فدراسیون جهانی و آسیایی از کاندیداتوری معاون یک رئیس جمهور برای برعهده گرفتن یک پست ملی جلو گیری کردند.

اما چرا؟

شخصا به نظم می رسد که جهانی بودن ورزش(فوتبال به طور خاص) یکی از عوامل است.مثلا ما فوتبال لیبرالی نداریم در مقابل کمونیستی و این موضوع می تواند همکاری ها را گسترش دهد.

این دومین پرسش من است که قول می دهم به هر دو آن پاسخ دهم.اما شما هم به آن فکر کنید و پاسخ را کامنت کنید.

 

نوشته شده توسط مصطفی مسجدی آرانی در 0 قبل از ظهر |  لینک ثابت   •